بگرويد : اى قوم پى من بداريد تا بنمايم شما را راه صلاح . اى قوم ! اين زندگانى سراى دنيا ، متاعى است و سراى باز پسين است ( 1 ) كه سراى آرام است . هر كه كند بدى ، پاداشت نكنند او را الا الا مانند آن ، و هر كه كند نيكى از نر يا ماده ( 2 ) و او مؤمن باشد ، ايشان در شوند در بهشت ، روزى دهند ايشان را در آن جا بى شمار . اى قوم ! چيست مرا كه مىخوانم شما را با ( 3 ) رستگارى و مىخوانى مرا با دوزخ ؟ مىخوانى مرا تا كفر آرم به خداى و انباز گيرم به او ، آنچه نيست مرا به آن علمى ، و من مىخوانم شما را با خداى بىهمتاى آمرزنده . لا جرم را ، آنچه مىخوانى مرا به آن نيست او را خواندنى در دنيا و نه در آخرت ، و بازگشت ما با خداى است . و اسراف كنندگان ، ايشان ، اهل دوزخاند . ياد كنى آنچه مىگويم شما را و باز مىافگنم ( 4 ) كار خود با خداى ، كه خداى بيناست به بندگان [ 133 - پ ] . بپاييد او را خداى بديهاى آنچه كيد كردند ( 5 ) برسيد به آل فرعون بدى عذاب . آتش عرضه ( 6 ) كنند بر ايشان به بامداد و شبانگاه و آن روز كه برخيزد قيامت ، در برى آل فرعون را در سختر عذاب .

--> ( 1 ) . ما : آن است . ( 2 ) . ما : نرينه يا مادينه . ( 3 ) . ما : وا . ( 4 ) . ما ، لا : مىفگنم . ( 5 ) . ما : مكر كردند ، لا : سگاليدند . ( 6 ) . ما ، لا : عرض .